Engels

Ik sta paraat

In de eerste plaats sta ik paraat met nog 8 nieuwe boekenleggers:

Maar eigenlijk bedoelde ik dat ik al paraat sta voor het nieuwe schooljaar. Ik heb vandaag wat materiaal klaargemaakt voor de lessen Engels. Ik werk dit jaar twaalf jaar in dezelfde school, dus dat is veel tijd met dezelfde leerlingen. En de lerares waar ik mee samenwerk geeft me ook meer vrijheid om dingen te doen. Dus heb ik mijn ‘spelletjes’ van vorig jaar een beetje geperfectioneerd (en geplastificeerd, en met alles te knippen een blaar op mijn vinger gekregen).

la foto 4

Eerst hebben we een ganzenbord. Elke keer als je op eens gans komt moet je een kaartje nemen en een persoonlijke vraag beantwoorden (in het Engels natuurlijk). Als je het verkeerde antwoord geeft moet je een vakje achteruit. Natuurlijk kunnen de kaartjes met vragen ook apart gebruikt worden, maar het is leuker als de kinderen denken dat het een spel is.

Vorig schooljaar had ik al een domino met persoonlijke vragen gemaakt, maar nu heb ik het lekker professioneel gemaakt, met de computer en de lamineermachine. Het spel begint met een vraag. Degene die onderaan op zijn of haar kaartje het antwoord op die vraag heeft staan geeft het correcte antwoord en stelt de vraag op datzelfde kaartje. Het spel eindigt als de allereerste vraag het antwoord onderaan op dat kaartje leest.

En tot slot nog een aantal kaartjes met wat op het eerste gezicht woordenschat lijkt. Dit is een nieuw idee, gebaseerd op een oefening die ik vorig jaar in de klas uit mijn duim gezogen heb. Er zijn twee stapels kaartjes en degene wiens beurt het is neemt van elke stapel één kaartje. Dan vormt hij daar een vraag mee, met het gebruik van ‘any’. Zijn buur geeft antwoord op deze vraag. Bijvoorbeeld, met ‘fish’ en ‘car’ krijg je: “Are there any fish in the car? No, there aren’t any fish in the car.” En terwijl ik dit schrijf zie ik al hoe de kaartjes ook kan gebruiken om voorzetsels te oefenen. Ik ga nog wat verder brainstormen.

 

Categorieën: Engels | 3 reacties

Cadeautjes

Gisteren was het mijn laatste werkdag. En vorige week kreeg ik te horen dat ik volgend schooljaar niet meer in dezelfde scholen kan blijven. Ik zal alle 12 uren in één (nieuwe) school doen, op 20 minuten van bij mij. De leerkrachten waar ik mee samenwerk vonden het maar niets, want ik had gevraagd om in dezelfde scholen te blijven, en zij hadden gevraagd om met mij te blijven samenwerken… Maar met de administratie weet je nooit.

En dus, op mijn laatste werkdagen werden er cadeautjes uitgewisseld. Een hele mooie en zachte sjaal:

IMG_4156

Een fotoboek over Vigo (met de namen van alle kindjes van één van de scholen):

IMG_4177

En typisch Belgisch zodat ze mij niet vergeten: koekjes van Jules de Strooper. Ja, ik dacht ook aan chocolade, maar 95 euro voor een kilo Neuhaus pralines vond ik toch wat overdreven. De doos van de koekjes stelt een Vlaams huis voor, en achter het raam zit er zelfs een meisje piano te spelen!

En nu ga ik zelf een tas koffie drinken met een boterwafeltje bij.

Categorieën: Engels | 1 reactie

Engelse les – Part two

Deze week heb ik goed nieuws gekregen: ik mag volgend jaar opnieuw werken als Engels assistent. Ik weet nog niet of het in dezelfde scholen zal zijn, maar op de aanvraag heb ik dat als voorkeur aangeduid, dus normaal gezien zou dat wel zo moeten zijn.

Ik denk dat dat tweede jaar nog veel leuker gaat zijn voor mij, en nuttiger voor de leerlingen. Nu is het af en toe wat zoeken, maar bij elk project krijg ik al ideeën voor volgend jaar. En nu ik al weet hoe het werkt, kan ik in de vakantie al heel veel dingen voorbereiden.

Categorieën: Engels | 1 reactie

Ik ben er nog. Maar zoals altijd heb ik het alweer super druk. De eerste week werken was even wennen: allemaal nieuwe dingen, nieuwe kindjes en nieuwe grote mensen die ik allemaal niet uiteen kan houden, en per dag minstens twee verschillende talen spreken en soms ook drie (met de Duitse les). Maar deze week ging het al een stuk beter.

In één van de twee scholen waar ik werk hebben ze al verschillende keren een assistent Engels gehad en daar voel ik me wat meer op mijn gemak, omdat de leerkracht duidelijk weet wat hij van mij verwacht, terwijl het in de andere school wat zoeken is. Maar aan de andere kant, de eerste leerkracht is een beetje speciaal (een beetje artistiek en alternatief) terwijl de andere meer een typische leerkracht is, waardoor het uitwisselen van ideeën niet altijd op creatief, maar ook op educatief vlak gebeurt. Ik weet niet of ik me goed uitdruk… Hoe dan ook, het valt allemaal heel goed mee, en de kinderen reageren heel enthousiast wanneer ik weer kom.

Vandaag hadden vijf meisjes van het vijfde leerjaar de taak gekregen een oude kist te beschilderen. Deze kist dient als Ziekenhuis voor Gekwetste Boeken. De leerkracht had mij gevraagd toezicht te houden bij de meisjes terwijl hij met een andere klas de gewone knutselles deed. Niet alle verf kwam op de kist terecht: de vloer, schoenen, handen, schorten, gezichten, haren, en mijn trui (de vlek is er al uit: eerste met afwasmiddel wat schoongeveegd en dat met plaatselijk wat extra wasmiddel het machine in). Maar het resultaat is de moeite waard (zie foto’s, alhoewel er daarna nog witte wolkjes bijgeschilderd zijn).

IMG_3858

IMG_3866

Categorieën: Creatief, Engels | 2 reacties

Leve België!

De leerkracht Engels van een van de scholen waar ik ga werken had me in het weekend gevraagd of ik het zag zitten om een Powerpointpresentatie in elkaar te steken om mijn land van herkomst een beetje voor te stellen op mijn eerste werkdag (in oktober). Ik ben dus gisteren maar eens achter mijn bureau gaan zitten op zoek naar prentjes om België kort samen te vatten.

OORDEEL ZELF MAAR

Categorieën: Engels | 2 reacties

Blog op WordPress.com.